ارزش بازار حقوق صاحبان سهام
افزایش ارزش بازار حقوق صاحبان سهام
ارزش افزوده سهامدار
بازده سهامدار
بازده مورد انتظار سرمایه
ارزش ایجاد شده سهامدار
نمودار (۲-۱) ارزش بازار حقوق صاحبان سهام
۲-۲-۲- افزایش ارزش حقوق صاحبان سهام
ارزش بازار حقوق صاحبان سهام یک شرکت، ارزش بازار شرکت است که آن هم حاصل ضرب قیمت هر سهم در تعداد سهام می باشد. افزایش ارزش بازار حقوق صاحبان سهام در یک سال، ارزش بازار حقوق صاحبان سهام در پایان همان سال منهای ارزش بازار حقوق صاحبان سهام در پایان سال گذشته می باشد. (همان منبع، ص ۳۵)
۲-۲-۳- ارزش افزوده سهامدار
ارزش افزوده سهامدار اصطلاحی است که برای تفاوت مابین دارایی نگهداشته شده توسط سهامداران در پایان سال معین و دارایی نگهداشته شده آنان در سال گذشته به کار برده می شود. افزایش ارزش بازار حقوق صاحبان سهام – ارزش افزوده سهامدار نیست. زمانی از افزایش ارزش بازار حقوق صاحبان سهام صحبت می شود که:

( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

- سهامداران پول پرداختی برگه های سهام جدید شرکت را تقبل نمایند
- تبدیل اوراق قرضه تضمین کننده قابل تبدیل، روی دهد
زمانی از افزایش ارزش بازار حقوق صاحبان سهام و نه افزایش ارزش سهامدار^[۶] صحبت می شود که:
- شرکت به تمامی سهامداران پول پرداخت نماید (سود سهام) و زمانی که
- شرکت سهام بازار را خریداری نماید (خرید مجدد سهام)
ارزش افزوده سهام به صورت ذیل محاسبه می گردد:
ارزش افزوده سهام =
افزایش ارزش بازار حقوق صاحبان سهام
+ سود سهام پرداخت شده در طول سال
- هزینه افزایش سرمایه
+ دیگر پرداختها به سهامداران (تخفیف برارزش اسمی، خرید مجدد سهام)
- تبدیل اوراق قرضه تضمین نشده قابل تبدیل. (همان منبع، ص ۳۵ و ۳۶)
بازده سهامدار
بازده سهامدار ارزش افزوده سهامدار در یک سال تقسیم بر ارزش بازار حقوق صاحبان سهام در آغاز سال می باشد.
ارزش بازار حقوق صاحبان سهام / ارزش افزوده سهامدار = بازده سهامدار
یک روش برای محاسبه بازده سهامدار عبارت است از: افزایش در قیمت سهم به اضافه سودهای سهام، حقوق و پرداخت های دیگر (تخفیف در ارزش اسمی، پرداخت های خاص) تقسیم به قیمت سهم در آغاز سال.
بازده مورد انتظار سرمایه
بازده مورد انتظار سرمایه (هزینه سهم نیز نامیده می شود) بازدهی است که سهامداران انتظار دستیابی به آن را برای این که احساس کنند به اندازه کافی پاداش دریافت نموده اند دارند. بازده مورد انتظار سرمایه به نرخ­های بهره اسناد خزانه بلندمدت و ریسک شرکت بستگی دارند.
بازده مورد انتظار مجموع نرخ بهره اسناد خزانه بلندمدت به اضافه مقداری است که صرف ریسک شرکت نامیده شده و بستگی به میزان ریسک آن دارد.
صرف ریسک + بازده اسناد خزانه بلند مدت = بازده مورد انتظار حقوق صاحبان سهام
(نرخ بازده بدون ریسک)
ke عبارتی است که برای بازده مورد انتظار حقوق صاحبان سهام (بازده سرمایه گذاری مورد انتظار سهامدار) استفاده می گردد، همچنین به عنوان هزینه سرمایه شناخته می شود.
روش دیگر بیان این مطلب این است که بازدهی را که ما در سرمایه گذاری تضمین شده توسط دولت انتظار داریم ۱۲% می باشد. (نرخ بازده بدون ریسک) و بازدهی سرمایه گذاری در شرکت را ۲۰% انتظار داریم.
تفاوت میان ۲۰% و ۱۲% بنابر ریسک مورد انتظار در یک شرکت بوده و معمولاً صرف ریسک شرکت نامیده می شود با بیان این موضوع بعنوان یک معادله می توانیم بگوییم که (بازده مورد انتظار در سرمایه گذاری در سهام شرکت) ke مساوی است با نرخ بدون ریسک به اضافه صرف ریسک شرکت. صرف ریسک شرکت تابع ریسک مورد انتظار شرکت می باشد:
صرف ریسک شرکت + بازده اسناد خزانه = ke
۲-۲-۴- ارزش ایجاد شده سهامدار
یک شرکت زمانی برای سهامدارانش ارزش ایجاد می نماید که بازده سهامدار فراتر از هزینه سهام (بازده مورد انتظار سرمایه) گردد. به بین دیگر شرکتی در طول یک سال ایجاد ارزش می نماید که فراتر از انتظارات عمل نماید، ارزش ایجاد شده سهامدار به صورت ذیل کمی می گردد:
(ke – بازده سهامدار) × ارزش بازار حقوق صاحبان سهام = ارزش ایجاد شده سهامدار
به طوری که قبلاً دیدیم بازده سهامدار مساوی است با ارزش افزوده سهامدار تقسیم بر ارزش بازار حقوق صاحبان سهام، ارزش ایجاد شده را می توان به صورت ذیل نیز محاسبه نمود:
(ke × ارزش بازار سرمایه) - ارزش افزوده سهامدار = ارزش ایجاد شده سهامدار
در نتیجه ارزش ایجاد شده، ارزش افزوده سهام دار فراتر از انتظارات که در بازده مورد انتظار حقوق صاحبان سهام منعکس شده اند. (همان منبع، ص ۳۹)
۲-۳- نرخ بازده
نرخ بازده به عنوان یک مفهوم کلیدی در ادبیات سرمایه گذاری معیاری است که به کمک آن می توان سرعت و میزان افزایش یا کاهش ثروت سهامداران و یا ارزش شرکت را تعیین کرد. در ارتباط با مفهوم بازده هری مارکویتز معتقد است که امکان دارد تعریف بازده از یک سرمایه گذاری به سرمایه گذاری دیگر متفاوت باشد ولی در هر صورت سرمایه گذاران ترجیح می دهند بیشترین عایدشان شوند تا کمترین. فرانسیس معتقد است سرمایه گذاری را اگر نوعی از واگذاری پول تلقی کنیم که انتظار می رود پول اضافی از آن عاید شود در این صورت هر سرمایه گذاری درجه ای از ریسک را دربر خواهد داشت که مستلزم از دست دادن آن پول در زمان حال برای بدست آوردن بازده در زمان آتی است. و به طور کلی بازده عبارتست از کل عایدی یا ضرر (بازده منفی) حاصل از سرمایه گذاری در یک دوره معین که با تقسیم این مبلغ بر سرمایه ای که برای بدست آوردن در ابتدای دوره حذف شده است (رهنمای رودپشتی، جزوه منتشر شده)
۲-۴- سرمایه گذاری

•  

 

 

 

 

 

 

•  

 

 

•  

 

• 1. 1. فولیکول پیش انترال

   

   

 

 

 

 

 

با تسریع رشد فولیکول در پی بزرگ‌شدن اووسیت و احاطه شدن آن توسط یک غشا (زونا پلوسیدا^[۶۰]) فولیکول وارد مرحله پیش انترال می‌گردد. سلول‌های گرانولوزا تکثیر شده و چند لایه را به وجود می‌آورند. در همین حین، لایه‌ی تکا به‌تدریج از استرومای اطراف شکل می‌گیرد. این رشد وابسته به گنادوتروپین‌ها بوده و با افزایش تولید استروژن ارتباط دارد. مطالعات مولکولی نشان می‌دهند که تمام سلول‌های گرانولوزای فولیکول‌های بالغ از سه سلول پیش‌ساز مشتق می‌شوند (Hillier, 1991).
سلول‌های گرانولوزای فولیکول‌های پیش انترال این قابلیت را دارند که هر سه گروه استروئیدها را سنتز کنند؛ با این حال تولید استروژن‌ها توسط این سلول‌ها به نحو قابل توجهی بیش از تولید آندروژن‌ها یا پروژستین^[۶۱]‌هاست. یک سیستم آنزیمی آروماتاز^[۶۲]، آندروژن‌ها را به استروژن‌ها تبدیل می‌کند؛ این سیستم، یک عامل محدود‌کننده‌ی تولید استروژن توسط تخمدان‌هاست. آروماتیزاسیون^[۶۳] توسط FSH القا یا فعال می‌گردد. اتصال FSH به گیرنده‌ی خود و فعال ساختن آدنیلات سیکلاز^[۶۴] به بیان mRNAهای مختلف منجر می‌گردد. این mRNAها پروتئین‌های مسئول تکثیر، تمایز و فعالیت‌های سلولی را رمزگردانی می‌کنند. به این ترتیب FSH، هم آغازگر استروئیدوژنز در سلول‌های گرانولوزا بوده و هم رشد سلول‌های گرانولوزا را تحریک می‌کند (Sasano et al., 1989).
تا مرحله‌ی پیش انترال، گیرنده‌های اختصاصی FSH بر روی سلول‌های گرانولوزا قابل تشخیص نیستند. فولیکول‌های پیش انترال برای آروماتیزه کردن آندروژن‌ها و تولید محیط استروژنی خود نیازمند حضور FSH هستند. به این ترتیب تولید استروژن توسط تعداد گیرنده‌های FSH محدود می‌گردد. تجویز FSH غلظت گیرنده‌های آن را بر روی سلول‌های گرانولوزا افزایش و کاهش خواهد داد (تنظیم افزایشی (Up-rgulation) و تنظیم کاهشی (Down-regulation)). این اثر، تحت تنظیم فاکتورهای رشد است. گیرنده‌های FSH به سرعت به غلظتی حدود ۱۵۰۰ گیرنده به ازای هر سلول گرانولوزا می‌رسند (Schipper et al., 1998).

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

FSH از طریق سیستم G پروتئینی آدنیلات سیکلاز عمل می‌کند. این سیستم در معرض تنظیم کاهشی و کنترل توسط فاکتورهای زیادی است، از جمله سیستم میانجی کلسیم ـ کالمودولین^[۶۵]، هر چند استروئیدوژنز در فولیکول‌های تخمدان عمدتاً تحت تنظیم گنادوتروپین‌هاست، اما چندین مسیر پیام‌رسانی وجود دارد که به جز گنادوتروپین‌ها به فاکتورهای دیگر نیز واکنش نشان می‌دهند. به جز سیستم آنزیمی آدنیلات سیکلاز، این مسیرها عبارتند از: کانال‌های یونی، گیرنده‌های تیروزین کینازی^[۶۶] و سیستم‌ فسفولیپازی^[۶۷] پیامبرهای ثانویه. این مسیرها توسط فاکتورهای زیادی تنظیم می‌گردند. از جمله: فاکتورهای رشد، اکسید نیتریک^[۶۸]، پروستاگلاندین‌ها^[۶۹] و پپتیدهایی مانند GnRH، آنژیوتانسین II^[70]، α-TNF^[71] و VIP (پپتید وازواکتیو^[۷۲] روده‌ای). اتصال LH به گیرنده خود در تخمدان نیز با فعال شدن مسیر آدنیلات سیکلاز – AMP حلقوی از طریق مکانیسم G پروتئین همراه است (Ling et al., 1986؛ Xiao et al., 1992).
FSH در کنار استروژن به طور سینرژیستیک^[۷۳]، یک اثر میتوژنیک^[۷۴] را (حداقل در غیر نخستی‌ها) بر روی سلول‌های گرانولوزا اعمال کرده و باعث تکثیر این سلول‌ها می‌شوند. FSH و استروژن در کنار هم موجب افزایش سریع تعداد گیرنده‌های FSH می‌شوند؛ این امر تا حدی ناشی از افزایش تعداد سلول‌های گرانولوزا می‌باشد. حضور اولیه‌ی استروژن در داخل فولیکول، این امکان را فراهم می‌کند تا فولیکول به غلظت‌های به نسبت پایین FSH پاسخ ‌دهد. این پدیده، یکی از عملکردهای اتوکرین استروژن در داخل فولیکول است. با ادامه‌ی رشد فولیکول، سلول‌های گرانولوزا به جمعیت‌های سلولی مختلفی تمایز می‌یابند. به نظر می‌سد چگونگی تمایز توسط موقعیت سلول‌ها نسبت به اووسیت تعیین می‌شود (Urban et al., 1991).
نوعی سیستم ارتباطی در داخل فولیکول وجود دارد. لازم نیست که تمام سلول‌ها دارای گیرنده‌های گنادوتروپین باشند، سلول‌هایی که دارای گیرنده‌ گنادوتروپین هستند می‌توانند پیام را از طریق پیوندگاه‌های شکاف‌دار منتقل کنند. این امر باعث فعال شدن پروتئین کیناز در سلول‌هایی می‌شود که فاقد گیرنده هستند. به این ترتیب علی‌رغم آن که تنها بخشی از سلول‌ها به هورمون متصل می‌شوند، اثر هورمون می‌تواند در سراسر فولیکول اعمال شود. این سیستم ارتباطی باعث عملکرد هماهنگ و هم‌نوا در سراسر فولیکول می‌شود؛ فعالیت این سیستم در جسم زرد نیز ادامه می‌یابد (Zambrano et al., 1995).
نقش آندروژن‌ها در رشد و نمو اولیه فولیکول‌ها پیچیده است. گیرنده‌های اختصاصی آندروژن‌ها نه تنها به عنوان سوبسترای آروماتیزاسیون وابسته به FSH عمل می‌کنند، بلکه در غلظت‌های پایین می‌توانند باعث تقویت بیش از پیش فعالیت آروماتاز شوند. زمانی که سلول‌های گرانولوزا پیش انترال در یک محیط غنی از آندروژن قرار گیرند، بیش‌تر در راستای تبدیل آندروژن‌ها به آندروژن‌های قوی‌تری که در موقعیت ۵-α احیا شوند و در واقع، فعالیت آروماتاز را مهار می‌کنند. این آندروژن‌ها، اثر FSH را نیز در القای تشکیل گیرنده‌های LH مهار می‌کنند؛ این امر یکی دیگر از گام‌های اساسی در رشد و نمو فولیکول است (Sasano, 1994).
سرنوشت فولیکول پیش انترال در موازنه‌ای ظریف است. آندوروژن‌ها در غلظت‌های پایین‌، آروماتیزاسیون خود را تقویت کرده و در تولید استروژن شرکت می‌کنند. در غلظت‌های بالاتر، ظرفیت محدود آروماتیزاسیون اشباع شده و فولیکول، آندروژنیک و نهایتاً دچار آترزی می‌شود. رشد و نمو فولیکول تنها در صورتی پیشرفت می‌کند که هنگام ظهور آن، سطح FSH بالا و سطح LH پایین باشد. فولیکول‌هایی که در انتهای فاز لوتئال یا اوایل چرخه بعد ظاهر می‌شوند از بخت خوبی برخوردار هستند، زیرا در این محیط، آروماتیزاسیون در سلول‌های گرانولوزا می‌تواند فرایند غالب باشد. موفقیت فولیکول در گرو قابلیت آن در تبدیل یک محیط آندروژن ـ غالب به یک محیط استروژن ـ غالب است (Bicsak et al., 1986).

 

 

•  

 

 

•  

 

 

 

 

 

 

 

•  

 

 

•  

 

 

•  

 

 

• فولیکول انترال

 

 

 

 

 

 

 

 

تحت اثر سینرژیستیک استروژن و FSH، تولید مایع فولیکولی افزایش می‌یابد. این مایع در فضای بین سلول‌های گرانولوزا تجمع پیدا می‌کند. در نهایت این فضاها به هم پیوسته و یک حفره را تشکیل می‌دهند. این امر به موازات انتقال تدریجی فولیکول به مرحله انترال صورت می‌گیرد. تجمع مایع فولیکولی، ابزاری را فراهم می‌کند که اووسیت و سلول‌های گرانولوزای پیرامون آن می‌تواند از طریق آن در یک محیط اندوکرین اختصاصی پرورش یابند. در این هنگام، سلول‌های گرانولوزای احاطه‌کننده‌ی اووسیت، کومولوس اووفروس^[۷۵] خوانده می‌شوند. تصور می‌شود تمایز این سلول‌ها، پاسخی در برابر سیگنال‌های نشأت گرفته از اووسیت باشد. مایع فولیکولی، غنی از هورمون‌ها، فاکتورهای رشد و سیتوکین‌ها^[۷۶] بوده و محیطی را فراهم می‌آورد که برای رشد و بلوغ منظم اووسیت و سلول‌های اطراف آن ضروری است (Richards et al., 1987).
در حضور FSH، استروژن تبدیل به ماده‌ی غالب در مایع فولیکولی می‌شود. برعکس، در غیاب FSH، غلبه با آندروژن‌هاست. به‌طور طبیعی، LH تا اواسط چرخه در مایع فولیکولی وجود ندارد. چنانچه سطح LH پیش از موعد در پلاسما و مایع انترال افزایش یابد، فعالیت میتوزی سلول‌های گرانولوزا کاهش یافته، تغییرات دژنراتیو^[۷۷] به وقوع پیوسته و سطح آندروژن‌ها در داخل فولیکول افزایش می‌یابد. به این ترتیب، غلبه FSH و استروژن برای برقرار ماندن جمعیت سلول‌های گرانولوزا و ادامه‌ی رشد فولیکول ضروری است. آن دسته از فولیکول‌های انترال که دارای بالاترین میزان تکثیر سلول‌های گرانولوزا هستند، دارای بالاترین غلظت‌های استروژن و پایین‌ترین نسبت‌های آندروژن به استروژن هستند. احتمال این که این دسته از فولیکول‌ها میزبان یک اووسیت سالم باشند، بیش‌تر است. محیط آندروژنی، تکثیر سلول‌های گرانولوزا (در اثر القای استروژن) را آنتاگونیزه^[۷۸] می‌کند و چنانچه این محیط، پایدار بماند تغییرات دژنراتیو در اووسیت شروع خواهد شد (Xia et al., 1992).
غلظت استروئیدهای موجود در مایع فولیکولی هزاران برابر پلاسما می‌باشد؛ این مسئله نشان‌دهنده‌ی ظرفیت عملکردی سلول‌های گرانولوزا و تکای پیرامون اووسیت است. سنتز هورمون‌های استروئیدی در داخل فولیکول، به لحاظ عملکردی در دو بخش جداگانه صورت می‌گیرد که اصطلاحاً سیستم دو سلولی نامیده می‌شود (Wildt et al., 1981).

 

احساس رضایت از زندگی می کنم

 

معتقدم زندگی هدفمند است

 

به آزمایش های الهی در زندگی اعتقاد دارم

 

خداوند یاور نیکوکاران است

 

احساس می کنم خداوند به من نزدیک است

 

معتقدم سرانجام حق پیروز خواهد شد

 

رفتارهای معنوی

فردی مذهبی هستم.

۴، ۵، ۷، ۹، ۱۲، ۲۲،

ترتیبی

۹۱/۰

 

مذهب در زندگی من اهمیت زیادی دارد

 

به برنامه های مذهبی علاقه دارم

 

سفرهای زیارتی رادوست دارم

 

علاقه مند به مطالعه کتاب های مذهبی هستم

 

دوستان مذهبی راترجیح می دهم

 

گرایشهای معنوی

 

مجموع گویه های بالا

تعداد ۳۳ گویه

ترتیبی

۹۶۲/۰

 

 

۳-۲-۳- متغیر وابسته کیفیت زندگی
تعریف نظری کیفیت زندگی
تعاریف و تعابیر مختلفی از کیفیت زندگی شده است. برخی آن را توانایی اداره کردن زندگی از دیدگاه خود میدانند، برخی دیگر آن را میزان رضایت مندی از نیازهای فیزیکی، روانی، اجتماعی می‌دانند و برخی آن را ارزیابی کلی از یک زندگی خوب و با حداقل رضایت بخشی تعریف می کنند (مک کوئین^[۲۷۰]، ۱۹۹۸: ۶۵).
سازمان بهداشت جهانی کیفیت زندگی را این گونه تعریف می کند: کیفیت زندگی افراد به عنوان ادراک افراد از موقعیت شان در زندگی از حوزه های فرهنگی و نظام ارزشی که در آن زندگی می‌نمایند و در ارتباط با اهداف، انتظارات، استاندارد ها و نگرانی هایشان تعریف می شود. این تعریف مفهومی با دامنه وسیع می باشد که به شیوه پیچیده ای با سلامت فیزیکی، وضعیت روانشناختی، سطح استقلال، روابط اجتماعی و رابطه آنها با خصوصیات برجسته محیط شان در هم آمیخته شده است(WHO:1995).
تعریف عملیاتی کیفیت زندگی:
منظور از کیفیت زندگی در این پژوهش با استناد به تعریفی که سازمان بهداشت جهانی داشته است مجموعه پرسشهایی در ابعاد جسمانی، روانی، اجتماعی و محیط می باشد که به عنوان ابعاد مختلف کیفیت زندگی جوانان در نظر گرفته شده است.( WHO:1995) بنابر این در این پژوهش برای سنجش کیفیت زندگی از پرسشنامه استاندارد سازمان بهداشت جهانی (WHOQOL-100^[271]) استفاده گردید. پرسشنامه های زیادی برای سنجش کیفیت زندگی طراحی شده است ولی پرسشنامه های کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت به علت خصوصیات منحصر بفرد خود مورد توجه بیشتری واقع هستند. ابزار اندازه گیری عمومی کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، به دو صورت فرم بلند WHOQOL-100 و فرم کوتاه WHOQOL-BREF می باشند. پرسشنامه WHOQOL-BREF پس از ادغام برخی از حیطه ها و حذف تعدادی از سوالات WHOQOL-100 ایجاد شد. نتایج حاصل از این دو پرسشنامه همخوانی رضایت بخشی را در مطالعات مختلف نشان داده‌اند. در این مطالعه WHOQOL-BREF به علت کم بودن تعداد سوالات و در نتیجه راحتی استفاده و نیز پرهیز از مشکلاتی که استفاده از فرم بلند ایجاد می کند، انتخاب شده است. این ابزار در بیش از ۱۵ کشور جهان به صورت همزمان طراحی و به زبان های متفاوت ترجمه شده است. لذا مفاهیم سوالات در فرهنگ های متفاوت یکسان می باشند (بونومی و همکاران، ۲۰۰۰) در تحقیقات داخلی نیز عمدتاً از فرم کوتاه استفاده شده است. مقایسه دو فرم پرسشنامه در ایران همبستگی بالایی بین آن نشان داده است(نجات، ۱۳۸۵)

( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

در سایر مکاتب و رویکردهای غالب روان شناسی در دهه های اول قرن بیستم نیز هیجانات مثبتی همچون شادی و لذت، به طور اختصاصی، مورد تأکید و توجه قرار نداشتند. در طی این سال ها تمرکز اصلی بسیاری از رویکردهای روانشناسی که به مقوله ی هیجانات می‌پرداختند، بر حالات هیجانی منفی ناسالم مانند افسردگی و اضطراب، به خصوص در موقعیت ها و زمینه های بالینی بود (واتسون^[۸۰]، ۲۰۰۲). البته در این میان، رویکردهایی همچون رویکرد انسان گرایی با پیشگامی‌مزلو، برخلاف جریان غالب، با تمرکز محض بر آسیب شناسی روانی مخالف بودند و بر توجه به جنبه های مثبت انسان،‌ تمرکز داشتند، ولی در این رویکردها جریان پژوهشی منسجم، علمی‌ و نظام داری که به طور اختصاصی، حیطه ی هیجانات مثبت را هدف قرار دهد، راه اندازی نشد. تا اینکه در اواخر قرن بیستم با تغییراتی که در تعاریف ارائه شده از سلامت روان بوجود آمد (مک دونالد، ۲۰۰۶) و بویژه با شکل گیری رویکرد روانشناسی مثبت به پیشگامی‌سلیگمن، موج بی سابقه ای از اقبال پژوهشگران به حیطه ی هیجانات مثبت، بوجود آمد که بویژه از اوایل قرن بیست و یکم به طور بارزی در پژوهش های علمی‌روانشناسی، قابل مشاهده بود (شولتز و شولتز؛ ترجمه ی سیدمحمدی، ۱۳۸۷). امروزه این جریان پژوهشی به طور روزافزونی به رشد و گسترش خود ادامه می‌دهد و تأکید و تمرکز عمده ی آن، بویژه بر هیجانات شادی و لذت است (سلیگمن، ۲۰۰۲).
۲-۲-۲ هیجان شادی
۲-۲-۲-۱ ریشه های تحولی^[۸۱]
شادی به عنوان یک هیجان نخستین محسوب می‌شود که جزء الگوهای هیجانی مادرزادی است و تقریباً در تمام فرهنگ ها به صورت یکسان متجلی می‌شود (خداپناهی، ۱۳۸۷). نخستین تظاهرات هیجان شادی،‌ از همان هفته های اول بعد از تولد، در قالب لبخندهای نوزادان، نمایان می‌شود. این لبخندها در ابتدا در پاسخ به محرک هایی همچون نوازش کردن و تکان دادن، و در حدود یک ماهگی در واکنش به دیدنی های جالب، ایجاد می‌شود. در حدود ۶ تا ۱۰ ماهگی، نوزاد به چهره ی انسان، لبخند می‌زند و در حدود سه تا ۴ ماهگی برای نخستین بار، خنده نمایان می‌شود. این تظاهرات هیجان شادی در ماه های اول پس از تولد، بسیار حائز اهمیت است، زیرا والدین را ترغیب می‌کند تا به اندازه ی کافی پاسخدهی عاطفی داشته باشند و تحریکات محیطی لازم را برای نوزاد، فراهم آورند. بنابراین کارکرد حیاتی هیجان شادی در دوران نوباوگی و نوپایی، تقویت رابطه والد- کودک است که برای رشد جسمانی و روانشناختی سالم کودک، لازم است (برک، ترجمه ی سیدمحمدی، ‌۱۳۸۶؛ ماسن، کیگان، هوستون و کانجر؛ ترجمه ی یاسایی، ۱۳۸۷). از این دوران به بعد، تظاهرات شادی به موازات رشد توانمندی های شناختی، پیشرفت می‌کند و از کارکردهای اجتماعی بیشتری برخوردار می‌شود. به موازات پیشرفت سن در دوره های تحولی بعدی، فرد می‌تواند به طور هشیارانه از تظاهرات شادی خود برای تأثیر در روابط و تعاملات اجتماعی خویش بهره ببرد (محسنی، ‌۱۳۹۰).

( اینجا فقط تکه ای از متن پایان نامه درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

۲-۲-۲-۲ جنبه های ژنتیکی
مطالعات انجام شده بر روی دوقلوها با مقایسه ی دوقلوهای یک تخمکی و دو تخمکی، نقش ژنتیک را در تجربه ی هیجانات مثبت، تأیید کرده اند. بر این اساس، این موضوع تأیید شده است که حداقل بخشی از تفاوت های فردی در تجربه ی هیجانات مثبت، به تفاوت در استعدادهای ژنتیکی مربوط می‌شود. این موضوع هم در مورد هیجان شادی و هم در مورد هیجان لذت، صدق می‌کند (کامپتون و هافمن^[۸۲]، ۲۰۱۳).
بعضی از نظریه پردازان، معتقد هستند که برای تجربه ی شادی، یک «حد نهایی^[۸۳]» وجود دارد. بر این اساس، همانطور که در مورد کنترل وزن، مطرح شده است که افراد، صرف نظر از اینکه چه رژیمی‌بگیرند، دارای یک حد نهایی برای میزان وزن خود هستند، برای تجربه ی شادی نیز مطرح می‌شود که شادی، ریشه ی ژنتیک دارد و هرفردی علی رغم تلاش در جهت تجربه ی شادی، بازهم به همان حد معین تجربه ی شادی بازخواهد گشت (رسنیک^[۸۴]، ۱۹۹۷). البته عده ای از نظریه پردازان از جمله سلیگمن (۲۰۰۲) با پذیرش مطلق و افراطی این رویکرد جبر گرایانه مخالف هستند. این نظریه پردازان، ضمن اذعان به اینکه شادی مبنای ژنتیک دارد، معتقدند که میزان تجربه ی شادی، تا حد زیادی در کنترل خود افراد است. در واقع رویکردهای واقع بینانه تر و متعادل تر بیان می‌دارند که اگرچه استعداد ژنتیک، در تعیین محدوده ی تجربه ی شادی،‌ تأثیر گذار است ولی عامل اصلی تعیین کننده در تجربه ی شادی، قضاوت ها و ارزشیابی های شناختی افراد از رویدادهای زندگی روزمره و نیز میزان تجارب هیجانات مثبت، همچون لذت است (رسنیک، ۱۹۹۷).
۲-۲-۲-۳ جنبه های فیزیولوژیک
براساس پژوهش های انجام شده به نظر می‌رسد که در بین مراکز مغزی، دسته ی تارهای جلویی میانی (ام- اف - بی)، سپتال و کرمینه مخچه که با سپتال رابطه دارد، می‌تواند در تجربه ی هیجان شادی، نقش داشته باشد. به علاوه، نقش هسته های دمی‌(بخشی از هیپوتالاموس و تالاموس) در تجربه ی هیجان شادی، تأیید شده است (خداپناهی، ۱۳۸۷). همچنین نتایج پژوهش های اخیری که در این زمینه انجام شده اند، نشان می‌دهند که قشر پیش پیشانی نیمکره ی چپ مغز،‌ به هنگام تجربه ی هیجان شادی، فعالیت قابل توجهی دارد. این یافته ها نشان می‌دهند که این قسمت از مغز با فرایند کاهش و بهبود هیجانات منفی نیز ارتباط داشته و فعالیت آن توسط بعضی از اعمال ارادی در جهت کاهش هیجانات منفی، قابل افزایش است (کامپتون و هافمن، ۲۰۱۳).
۲-۲-۲-۴ جنبه های شناختی
در مورد جنبه های شناختی هیجان شادی، آنچه که مورد توافق نظر نظریه پردازان هیجانات مثبت است، این است که این بعد، عمدتاً به ارزشیابی شناختی در مورد رضایت از حیطه های مختلف زندگی، اشاره دارد (کار، ۲۰۰۵). رضایت از زندگی، محصول ارزیابی فرد از کارکرد و شرایط زندگی خود است، به گونه ای که کیفیت این ارزیابی، به استانداردها و معیارهای هرفرد، مربوط می‌شود (وایتنک و همکاران^[۸۵]، ۲۰۰۴). بنابراین تحقق بعد شناختی هیجان شادی، هنگامی‌اتفاق می‌افتد که فرد براساس معیارهای درونی شده ی خود، ارزیابی مثبتی از کل زندگی و حیطه های اختصاصی آن داشته باشد و تجارب زندگی خود را در مجموع، خوب، معنادار و ارزشمند، تلقی کند (کالاهان، ۲۰۱۱). براین اساس، شادی یک مفهوم ذهنی است و هرکسی خود، بهترین قضاوت کننده در مورد سطح شادی خویش است. به همین دلیل است که به صرف وجود یا عدم وجود شرایط مثبت بیرونی و مادی نمی‌توان در مورد سطح شادی افراد، اظهار نظر قطعی کرد. این احتمال وجود دارد که افرادی با شرایط و امکانات محیطی محدود، سطح شادی بالایی را تجربه کنند و برعکس، افرادی حتی با فراهم بودن شرایط و امکانات مناسب، سطح مناسبی از شادی را تجربه نکنند. در واقع علت این تفاوت ها به ارزشیابی های شناختی افرد در رابطه با رضایت از حیطه های مختلف زندگی و نیز رضایت از کلیت زندگی خویش، مربوط می‌شود (کسبیر و داینر، ۲۰۰۸).
۲-۲-۲-۵ جنبه های اجتماعی
براساس مطالعات انجام شده در زمینه ی شادی، نمی‌توان این هیجان را در خارج از یک بافت بین فردی، تبیین نمود. میزان بالاتر اجتماعی شدن و همکاری بین فردی، از جمله مواردی است که همواره با سطوح بالاتر شادی همراه است. پژوهش ها نشان می‌دهد که کمیت و مهمتر از آن، کیفیت روابط بین فردی دوستانه، به طور مثبتی با شادی همبستگی داشته و احساس تنهایی، به طور قوی با افسردگی همبستگی دارد. اهمیت این موضوع تاحدی است که حتی مطرح شده است که روابط اجتماعی رضایت بخش، می‌تواند مهمترین منبع شادکامی‌محسوب شود (کسبیر و داینر، ۲۰۰۸). برای این یافته های پژوهشی، تبین های مختلفی مطرح شده است که سه مورد از مهمترین آن ها عبارتند از (کار، ۲۰۰۵):
۱- افراد شاد در نظر دیگران جذاب تر به نظر می‌رسند و به همین دلیل، بیشتر احتمال دارد که توسط دیگران برای روابط بین فردی و تعاملات اجتماعی، انتخاب شوند. همچنین افراد شاد، نسبت به افراد افسرده و ناشاد، که یبشتر بر خودشان متمرکز هستند و کمتر تمایل به درگیری با مسائل دیگران دارند، بیشتر تمایل دارند که به طور یاریگرانه با دیگران ارتباط برقرار نمایند و به آن ها کمک کنند.
۲- هر انسانی به لحاظ روانشناختی، نیازی اساسی به پیوند داشتن با دیگران دارد، لذا ارتباطات مطلوب با دیگران به دلیل تأثیر مثبتی که بر ارضای یکی از مهمترین نیازهای انسان می‌گذارد، به افزایش احساس رضایت و شادی منجر می‌شود. این موضوع در بسیاری از نظریه های مطرح شخصیت و روان درمانی همچون نظریه ی مزلو (شولتز؛ ترجمه ی خوشدل، ‌۱۳۸۵) و واقعیت درمانی گلاسر (اوندرا و گرینوالت^[۸۶]، ۲۰۰۷؛ گلاسر؛ ترجمه ی رحمانیان، ۱۳۸۵) بسیار مورد تأکید قرار گرفته است. درواقع بین شادی و روابط بین فردی، یک رابطه دوجانبه وجود دارد، به طوریکه از یکسو شادی به تجربه ی ارتباطات مؤثر کمک می‌کند و از سوی دیگر، ارتباطات مؤثر به افزایش شادی منجر خواهند شد.
۳- ارتباطات مؤثر با دیگران، شبکه ی حمایت اجتماعی مطلوبی را برای فرد تأمین می‌کند که می‌تواند با کمک به حل مسائل مختلفی که فرد با آن رو به رو می‌شود، به حفظ و تداوم احساس شادی کمک نماید.
۲-۲-۲-۶ جنبه های اقتصادی
ارتباط پول و درآمد، با شادی قابل انکار نیست، زیرا تحقق بسیاری از نیازهای اساسی انسان، همچون نیاز به غذا، امنیت، سرپناه و مواردی از این قبیل در گروی تأمین مناسب منابع مالی است (فرانکلین، ۲۰۱۰). این موضوع در دیدگاه صاحب نظرانی همچون گلاسر (گلاسر؛ ترجمه ی رحمانیان، ۱۳۸۵) و مزلو (شولتز؛ ترجمه ی خوشدل، ۱۳۸۵) که به بررسی نیازهای اساسی انسان پرداخته اند، نیز مورد تأکید است . البته باید توجه داشت که این به معنای آن نیست که ثروت، به عنوان یک منبع و عامل ایجاد کننده ی شادی محسوب می‌شود. بسیاری از افراد ناشاد هستند که هیچ مشکلی از جانب منابع مالی ندارند و اضافه شدن ثروت و دارایی، نمی‌تواند باعث افزایش شادی آن ها شود. بنابراین می‌توان گفت ثروت و دارایی، تاحدی که بتواند نیازهای اساسی انسان را برطرف نماید، می‌تواند تا حد زیادی شرایط لازم برای تجربه ی هیجان شادی را فراهم آورد، ولی لزوماً به شادی منتج نخواهد شد (فرانکلین، ۲۰۱۰). نتایج پژوهش های مختلف نیز نشان می‌دهد که میزان ارتباط بین ثروت و شادی بسیار پایین است (سلیگمن، ۲۰۰۲).
۲-۲-۲-۷ جنبه های هیجانی
یکی از نخستین نظریه پردازی های اختصاصی در مورد جنبه ی هیجانی شادی، که امروزه مورد توافق نظریه پردازان و پژوهشگران روانشناسی شادی قرار دارد، نظریه ی برادبرن^[۸۷] است که در اواخر دهه ی ۱۹۷۰ مطرح شد. براساس نظریه ی برادبرن، شادی به عنوان یک حالت تعادل هیجانی بین دو دسته هیجانات منفی و هیجانات مثبت، قلمداد می‌شود. بر این اساس، تجربه ی شادی، هنگامی‌تحقق می‌یابد که از یکسو هیجانات منفی در کمترین سطح ممکن تجربه شوند و از سوی دیگر هیجانات مثبت، به میزان قابل توجهی تجربه گردند (اشموتکین^[۸۸]، ۲۰۰۵). در میان هیجانات مثبت مرتبط با شادی، هیچ هیجانی به اندازه ی هیجان لذت، مورد تأکید قرار نگرفته است. امروزه این موضوع مورد توافق نظریه پردازان و پژوهشگران حیطه ی هیجانات مثبت است که هیجان لذت، جزئی تفکیک ناپذیر از هیجان شادی محسوب می‌شود و به عنوان مولفه ی هیجانی شادی به حساب می‌آید (دوک ورث، استین و سلیگمن^[۸۹]، ۲۰۰۵).
۲-۲-۳ هیجان لذت
۲-۲-۳-۱ ریشه های تحولی
ریشه های تحولی هیجان لذت نسبت به هیجان شادی، در متون مربوط به روانشناسی تحول، کمتر مورد بحث قرار گرفته است. شاید دلیل این امر، این باشد که اساساً لذت به عنوان مولفه ی هیجانی شادی، محسوب می‌شود و لذا می‌توان ریشه های تحولی شادی در بعد هیجانی را به نوعی به عنوان تحول هیجان لذت نیز در نظر گرفت (آرگایل؛ ترجمه ی گوهری انارکی، ۱۳۸۳).
لذت نیز همچون شادی از جمله هیجان های نخستین محسوب می‌شود (خداپناهی، ۱۳۸۷) که به اشکال مختلف، از بدو تولد، جلوه های مختلف‌آن قابل مشاهده است. این نشانه ها که جهان شمول هستند، معمولاً در طول دوره ی نوباوگی به صورت حالت انبساط عضلانی و بستن چشم ها در هنگام ارضای نیازهای فیزیولوژیک مانند تغذیه شدن، قابل مشاهده هستند (ماسن و همکاران؛ ترجمه ی یاسایی، ۱۳۸۷). با این حال، هیجان لذت در دوره های بعدی تحول، در همین سطح جسمانی باقی نمی‌ماند و به موازات رشد جنبه های شناختی، لذت های پیچیده تری که تحت تأثیر حواس فیزیولوژیک نیستند نیز پدیدار می‌شود که تحت عنوان لذت های برتر شناخته می‌شود (کار، ۲۰۰۵).
۲-۲-۳-۲ جنبه های فیزیولوژیک
پژوهش های نوروپسیکولوژی در مورد هیجان لذت، تاکنون بسیاری از جنبه های فیزیولوژیک مربوط به این هیجان را به خوبی شناسایی کرده اند. بویژه در بعد لذت های حسی، انتقال دهنده های عصبی خاصی در ارتباط با هیجان لذت، مشخص شده و مناطق مغزی مرتبط با این هیجان، دقیقاً شناسایی شده اند. در میان انتقال دهنده های عصبی، نقش دوپامین و سروتونین در تجربه ی هیجان لذت، بسیار برجسته است. همچنین پپتیدهای شبه افیونی که شامل آندروفین ها، آنکفالین ها و دینورفین ها می‌شود، علاوه بر اثر تسکینی و ضددرد، در تجربه ی هیجان لذت نیز نقش دارند (حائری روحانی، ۱۳۸۶).
در میان مناطق مغزی، نقش بعضی از ساختارهای دستگاه کناری و بویژه شکنج زاویه ای و سپتال، در رابطه با تجربه ی لذت های بدنی همچون لذت جنسی، مورد تأکید قرار گرفته است. همچنین مشخص شده است که هیجان های مثبتی همچون لذت، بیشتر در نیمکره ی چپ، مورد بررسی قرار می‌گیرند (خداپناهی، ۱۳۸۸). علاوه بر مواردی که ذکر شد، مشخص شده است که بعضی از هورمون ها از جمله هورمون اکسیتوسین^[۹۰] نیز در تجربه‌ی لذت، نقش اساسی دارد (کامپتون و هافمن، ۲۰۱۳).
۲-۲-۳-۳ جنبه های غریزی
یکی از مهمترین منابع هیجان لذت، در بعد جسمی، ارضای نیازهای غریزی همچون خوردن و میل جنسی است (آرگایل؛ ترجمه ی گوهری انارکی و همکاران، ۱۳۸۳). این شکل از هیجان لذت، بویژه از دیدگاه تکاملی، بسیار حائز اهمیت است، زیرا تجربه ی لذتی که با ارضای نیازهای اساسی غریزی همراه است، افراد را به فراهم کردن شرایطی که به ارضای این نیازها بیانجامد برمی‌انگیزد که نتیجه ی آن، حفظ بقای آن ها خواهد بود (خداپناهی، ۱۳۸۸).
۲-۲-۳-۴ جنبه های شناختی
اگرچه جنبه های فیزیولوژیک و جسمی، جزئی اساسی از هیجان لذت هستند، اما لذت صرفاً به عنوان یک مولفه ی زیستی و بدنی محسوب نمی‌شود، بلکه اساساً این هیجان به یک حالت ذهنی خوشایند اشاره دارد که با بعضی از حواس و دریافت های بدنی همراه است (اگدن^[۹۱]، ۲۰۰۱). به عبارت دیگر لذت، علاوه بر ابعاد فیزیولوژیک، ابعاد پیچیده ی شناختی را نیز در بر می‌گیرد (پترسون، ۲۰۰۶). البته مطرح کردن بعد شناختی برای هیجان لذت، مانند آنچه که برای هیجان شادی، مطرح شد، به معنی معادل دانستن این دو هیجان نیست. در واقع تفاوت این دو هیجان، در این است که ارزیابی های شناختی مبتنی بر رضایت و خشنودی، یکی از مولفه های اصلی هیجان شادی است، که بدون تحقق آن، نمی‌توان سخن از تحقق هیجان شادی به میان آورد، ولی این مولفه های شناختی، جزء مولفه های اصلی هیجان لذت، محسوب نمی‌شوند، بلکه جزء عوامل تأثیر گذار بر تجربه‌ی این هیجان، محسوب می‌گردند. به همین دلیل است که امکان تجربه ی هیجان لذت، حتی بدون ارزیابی‌های شناختی مثبت، امکان پذیر است. به عنوان مثال، فردی که هیچ ارزیابی شناختی مثبتی از زندگی خود، به طور کلی و در حیطه های مختلف ندارد، با رفتارهایی مثل رابطه جنسی، کشیدن سیگار و مواردی از این قبیل که تجربه ی لذت حسی را فراهم می‌آورند، به طور موقت، هیجان لذت را تجربه خواهد کرد. با این حال، تجربه ی لذت پایدار در بلندمدت و در هردومقوله ی لذت های جسمی‌و برتر، بدون تحقق مولفه های شناختی مثبت و مؤثر، امکان پذیر نخواهد بود (کار، ۲۰۰۵).
۲-۲-۳-۵ جنبه های اجتماعی
به طور کلی رابطه هیجانات مثبت از جمله لذت، با روابط اجتماعی، دو جانبه است. یعنی افرادی که روابط اجتماعی مطلوبی دارند، میزان لذت بیشتری را تجربه می‌کنند و همچنین افرادی که سطح بالاتری از هیجانات مثبت همچون لذت را تجربه می‌کنند، روابط بین فردی مثبت تری دارند (جانسون، ۲۰۰۹). برخلاف هیجانات منفی مانند اضطراب که میزان درگیری افراد را در موقعیت های اجتماعی کمتر می‌کند و ممکن است مخل روابط بین فردی مطلوب شود، هیجانات مثبت مانند لذت، باعث می‌شود که افراد، بدون بازداری و کنار کشیدن از موقعیت های اجتماعی، با جنبه های مختلف موقعیت های بین فردی درگیر شوند و سطح بالایی از توجه و بینش را نسبت به ابعاد مختلف این موقعیت ها داشته باشند. این توجه گسترش یافته به افراد کمک می‌کند تا در موقعیت های اجتماعی، روی ایده ها، اعمال و فعالیت های جدید،گشوده باشند وخلاقیت بیشتری از خود نشان دهند. در نتیجه، این خلاقیت و گشودگی می‌تواند به ارتقاء و گسترش هرچه بیشتر روابط بین فردی ثمربخش و مفید برای سلامت روان منجر شود (کار، ۲۰۰۵).
همچنین روابط بین فردی نیز می‌تواند تأثیر بسزایی در تجربه ی لذت فراهم آورد. براساس نظریه ی انتخاب، بدون داشتن روابط رضایت بخش، تجربه ی هیجانات مثبت، به طور پایدار و در طولانی مدت، امکان پذیر نخواهد بود. زیرا هیجانات مثبت، هنگامی‌حاصل می‌شوند که یک یا چند مورد از نیازهای اساسی انسان، ارضا شده باشد و ارضای مطلوب و مناسب تمام نیازهای انسان حتی نیازهای فیزیولوژیک او، تنها در سایه ی روابط رضایت بخش، امکان پذیر است (اوندرا و گرینوالت، ۲۰۰۷). بنابراین تجربه ی هیجانات مثبت، که به دنبال روابط مطلوب ایجاد می‌شود، نشانگر این است که نیازهای جسمانی و روانشناختی فرد، به خوبی در حال ارضا شدن است و بنابراین سلامت روان او در وضعیت مطلوبی قرار دارد (گلاسر؛ ترجمه ی ملکیان و احمدی، ۱۳۸۶).
۲-۳ سلامت روان
۲-۳-۱ تاریخچه ی سلامت روان
تاریخچه ی نظریه پردازی های منسجم در مورد سلامت روان، به یونان و روم باستان بازمی‌گردد. یکی از نخستین نظریه ها در مورد سلامت و بیماری روانی، نظریه ی بقراط است. او معتقد بود که بدن انسان دارای چهار مایع مهم است به نام های سودا، صفرا، بلغم و خون (دم) که تعادل بین آن ها به منزله ی سلامت روانی و جسمانی و عدم تعادل بین آن ها به معنی بیماری روانی و جسمانی است. اگرچه مدلی که توسط بقراط ارائه شده بود، اساساً یک مدل سلامت بود، اما اکثر نظریه پردازی ها و مباحث مربوط به آن، حول مسائل و آسیب های جسمانی و روانشناختی متمرکز بود. سایر نظریه پردازانی هم که پس از بقراط، موضوع سلامت روان را مدنظر قرار دادند، عمدتاً روی مسائل و مشکلات سلامت روان و به عبارتی بیماری های روانی تمرکز داشتند. این نگرش تا روانشناسی علمی‌قرن بیستم نیز حاکم بود (هالجین و ویتبورن؛ ترجمه ی سید محمدی، ۱۳۸۷).
از زمان تأسیس رسمی‌علم روانشناسی در اواخر قرن نوزدهم، تا ده ها سال، مفهوم سلامت روان، به عنوان یک مفهوم مستقل از بیماری روانی، شناخته نمی‌شد. در واقع بسیاری از نظریه پردازان، به طور آشکار یا ضمنی چنین فرض می‌کردند که سلامت روان به معنای عدم بیماری روانی است (تنگلند^[۹۲]، ۲۰۰۱). بویژه در طی سال های جنگ جهانی دوم و پس از آن، روانشناسی بیش از حد روی مقولات آسیب شناسی روانی متمرکز شد، به طوریکه مشخصه ی اصلی روانشناسی، تشخیص و درمان اختلالات روانی در همکاری با متخصصین روانپزشکی بود (فیرس و ترال؛ ترجمه ی فیروزبخت، ۱۳۸۸). حتی در حیطه های پژوهشی، چه در مورد کودکان و چه در مورد بزرگسالان، اقبال پژوهشگران روانشناسی عمدتاً به سمت مقولات آسیب شناسی روانی و عوامل تأثیر گذار بر مسائل و اختلالات روانشناختی و یا درمان آن ها بود (سلیگمن؛ ترجمه ی کلانتری و همکاران، ۱۳۹۰).
در طول سال هایی که نگرش آسیب شناسی روانی بر علم روانشناسی، حاکم بود، چندین جریان نظریه پردازی سعی کردند تا تمرکز افراطی برمسائل و مشکلات روانشناختی به جای مقولات سلامت روان را به چالش بکشند. نظریه پردازانی همچون مزلو، راجرز و فرانکل، با نظریات متفاوت و متحولانه ی خود، گام بزرگی در جهت شکستن این جریان غالب، برداشتند (ساپینگتون؛ ترجمه ی حسین شاهی برواتی، ۱۳۸۷)، اما این نظریات نیز موفق به ایجاد یک جنبش علمی- پژوهشی مستقل در حیطه ی سلامت روان نشدند. علت این امر، آن بود که این نظریات، به طوراختصاصی مفهوم سلامت روان را به عنوان یک مفهوم مستقل، مورد بحث و بررسی قرار ندادند. همچنین بعضی از این نظریات همچون نظریه ی مزلو، بیشتر متمرکز بر افرادی بود که در اوج سلامت روان بودند و کمتر به درجه ی عمومی‌سلامت روان که در مورد اکثریت مردم، مصداق داشته باشد، پرداختند (تنگلند، ۲۰۱۰). با این حال، این نظریات، بستر لازم را برای تمرکز زدایی جریان روانشناسی از مسائل آسیب شناسی محض به سمت مباحث سلامت روان، که در اواخر قرن بیستم تحقق یافت، فراهم نمود. نظریات آنتونوسکی^[۹۳] در دهه ی ۱۹۸۰ یک گام مهم در جهت این تحول محسوب می‌شد. او مطرح می‌کرد که هدف درمان های روانشناختی، باید به جای تمرکز بر رفع نشانه های آسیب شناسی، ارتقاء توانایی های مقابله ای و مهارت های مؤثر در سلامت روان،‌ در جمعیت عمومی‌باشد (مک دونالد، ۲۰۰۶). این نظرات او به نوعی مقدمه ساز شکل گیری رویکرد روانشناسی مثبت، در اواخر دهه ی ۱۹۹۰ بود (گلانز و شوارتز، ۲۰۰۸).
با ایجاد جنبش روانشناسی مثبت توسط سلیگمن، موج جدیدی از جریان علمی‌و پژوهشی ایجاد شد که موضوع سلامت روان و افراد فاقد اختلالات روانی را به طور مستقل از مبانی آسیب شناسی روانی، مد نظر قرار داد. سلیگمن بیان کرد که هدف علم روانشناسی، لزوماً درمان اختلالات روانی نیست، بلکه توانمندسازی جمعیت عمومی‌به منظور پیش گیری از ناراحتی های روان شناختی، هدفی است که اهمیت آن کمتر از پرداختن به مقولات آسیب شناسی و درمان نیست (سلیگمن؛ ترجمه ی کلانتری و همکاران، ۱۳۹۰). تحت تأثیر این موج جدید در روانشناسی، امروزه بین نظریه پردازان و پژوهشگران سلامت روان، دیگر این موضوع مورد توافق عمومی‌است که سلامت روان، به معنی فقدان اختلال روانی نیست (مک دونالد، ۲۰۰۶).
۲-۳-۲ مولفه های سلامت روان
امروزه این بحث در بین پژوهشگران و نظریه پردازان سلامت روان، مطرح است که سلامت روان را نیز می‌توان همانند اختلالات روانی، در چارچوب یک نشانگان^[۹۴] مطرح کرد. به عبارت دیگر، سلامت روان نیز به حالتی اطلاق می‌شود که براساس آن، مجموعه ی مشخصی از علائم، در سطحی مشخص و برای دوره ی زمانی مشخصی، تحقق می‌یابند و منجر به عملکرد فیزیولوژیک، روانشناختی و اجتماعی متمایزی می‌شوند. بعضی از نظریه پردازان و پژوهشگران، معتقدند که بسیاری از مولفه ها و مفاهیم مرتبط با مفهوم خوب بودن ذهنی^[۹۵] می‌تواند به عنوان مجموعه نشانگان منعکس کننده ی سلامت روان، در نظر گرفته شود (کیس و لوپز^[۹۶]، ۲۰۰۲). داینر و کسبیر (۲۰۰۷) خوب بودن ذهنی را به عنوان قضاوت شناختی افراد در مورد رضایت از زندگی خود، و ارزیابی عاطفی آن ها از خلق و هیجاناتشان تعریف می‌کنند. همانطور که از این تعریف، مشخص است، مفهوم سازی خوب بودن ذهنی، بسیار مشابه مفهوم سازی شادی است. حتی پیشگامان مطالعات خوب بودن ذهنی همچون داینر، نیز این دو مفهوم را تقریباً معادل یکدیگر می‌دانند (داینر ، سوه، لوکاس و اسمیت^[۹۷]، ۱۹۹۹؛ لیوبومیرسکی، کینگ^[۹۸] و داینر، ۲۰۰۵؛ لیوبومیرسکی، شلدون و اشکید، ۲۰۰۵).
براساس پژوهش های متعدد انجام گرفته در زمینه ی خوب بودن ذهنی و سلامت روان، کیس (۲۰۰۷) ملاک های ۱۳ گانه ای را برای سلامت روان معرفی می‌کند که تحقق آن ها در یک فرد، می‌تواند به معنی بهره مندی مطلوب او از سلامت روان باشد. البته همانند آنچه که در مورد اختلالات روانی مطرح می‌شود، نگاه به سلامت روان، نباید صرفاً محدود به رویکرد طبقه بندی^[۹۹] و همه یا هیچ باشد، بلکه باید رویکرد پیوستاری^[۱۰۰] نیز در نظر گرفته شود. به عبارت دیگر، این ۱۳ مولفه، به صورت همه یا هیچ در افراد وجود ندارند، بلکه هرفردی ممکن است به میزانی از هریک از آن ها بهره مند باشد. براین اساس می‌توان گفت هنگامی‌که این مولفه ها حداقل در حد متعادل و متوسطی تحقق یابند، می‌توان از تحقق سلامت روان، سخن گفت. بنابراین حتی افرادی که دارای اختلال روانی تشخیص داده نمی‌شوند، خود می‌توانند در دو طبقه ی دارای سلامت روان و فاقد سلامت روان، قرار گیرند. این مولفه های ۱۳ گانه در جدول ۱-۲ ارائه شده اند (کیس، ۲۰۰۷).
جدول ۱-۲ مولفه های ۱۳ گانه ی سلامت روان براساس طبقه بندی ارائه شده توسط کیس (۲۰۰۷)

خرده بورژوازی:
معمولا منظور از خرده بورژوازی طبقه ای است که در جامعه ی سرمایه داری بورژوایی، در فاصله میان طبقات سرمایه دار و طبقه کارگر قرار دارد و شامل دارندگان وسایل تولید کوچک مانند افزارمندان و پیشه وران می شود که گرچه همانند سرمایه داران بخشی از وسایل تولید را در مالکیت خود دارند اما طبقات دیگر را استثمار نمی کنند. حتی اگر خرده بورژوازی از کارمزدی هم استفاده کند باز هم این میزان از استثمار آن را از شرکت در فرایند کار تولیدی بی نیاز نمی سازد. به نظر بیشتر مارکسیستها، خرده بورژوازی در اوایل توسعه ی سرمایه داری، گسترده ترین طبقه ی اجتماعی است لیکن این طبقه با تمرکز سرمایه در دست بورژوازی بزرگ رو به ضعف می گذارد و در جامعه سرمایه داری پیشرفته به طبقه ای کوچک تبدیل می شود. مارکس و انگلس در مانیفست کمونیست استدلال کردند که سرانجام خرده بورژوازی در درون پرولتاریا جذب خواهد شد.به نظر آنها خرده بورژوازی از نظر ایدئولوژیک و سیاسی مواضعی مقطعی و متحول اتخاذ می کند.
مارکس در هجدهم برومر لوئی بناپارت می گوید که ویژگی شاخص خرده بورژوازی نه کوشش برای الغای سرمایه یا کارمزدی بلکه کوشش در جهت تخفیف تعارض و ایجاد هماهنگی میان آن دو است. لنین می گفت که خرده بورژواز ی با توجه به موقعیت خاص اجتماعی و اقتصادی اش همواره میان انقلاب و ضد انقلاب در نوسان خواهد بود. تا وقتی سرمایه داری هست خرده بورژوازی در معرض تهدید و سلطه ی اقتصادی است لیکن به علت ترس از دست دادن سرمایه ی کوچک خود نمی تواند با تمام قلب به انقلاب ضدسرمایه داری بپیوندد.

( اینجا فقط تکه ای از متن درج شده است. برای خرید متن کامل فایل پایان نامه با فرمت ورد می توانید به سایت feko.ir مراجعه نمایید و کلمه کلیدی مورد نظرتان را جستجو نمایید. )

از نظر ایدئولوژیک و سیاسی، خرده بورژوازی می تواند جنبشی انقلابی بر ضد سرمایه داری به راه بیندازد، لکن هیچگاه تا آخر انقلابی باقی نمی ماند و در وسط راه دچار تزلزل می شود و به بورژوازی می پیوندد. به نظر خرده بورژوازی در لحظه ی حساس انرژی انقلابی را نابود می کند. در نزد لنین خرده بورژوا دشنامی سیاسی به شمار می رفت . وی جنبش هایی مانند پوپولیسم در روسیه، انقلابیون اجتماعی، منشویکها و بخشهایی از روشنفکران را با لحن تحقیر آمیزی به عنوان خرده بورژوازی مورد خطاب قرار می داد.
خرده بورژوازی به ویژه در برخی شرایط ساختاری و تاریخی خاص نقش سیاسی بارزی ایفا کرده است. در کشورهای غربی که شاهد روند نوسازی دموکراتیک بودند، وقوع انقلابهای خشونت بار و پیروزی سریع انقلاب صنعتی ساخت جامعه ی سنتی را کاملا در هم شکست و در نتیجه خرده بورژوازی همراه با دیگر طبقات سنتی دچار تحول شد و سازمان و هویت خود را از دست داد. در کشورهایی مانند فرانسه، انگلستان و امریکا پس از عصر انقلاب، جنبش های خرده بورژوازی تکوین پیدا نکرد. اما در شرایط ساختاری دیگر یعنی در کشورهایی که شاهد وقوع انقلابهای سیاسی خشونت بار و انقلاب صنعتی خود جوش نبودند و خود به منظور نیل به سطح کشورهای پیشرفته تر دست به اصلاحات و نوسازی از بالا زدند، شرایط تاریخی برای فعالیت سیاسی خرده بورژوازی فراهم شد. در کشورهایی مثل آلمان، ژاپن و ایتالیا به دلایل مختلف تاریخی انقلابی نظیر انقلاب فرانسه و انگلستان به رخ نداد. در برابر دولتهای اشرافی اصلاح طلب و ملی گرایان در آن کشورها از طریق اصلاحات اداری و مالی و اقتصادی مقدمات گذار آرام و آهسته کشورهای خود را از شرایط ماقبل سرمایه داری به شرایط سرمایه داری و نوگرایی و صنعت فراهم کردند. در نتیجه با آنکه اصلاحات محدودی صورت گرفت لیکن ساخت جامعه ی سنتی کم و بیش دست نخورده باقی ماند. نتیجه ی این فرایند پیدایش ساخت جامعه ی دوگانه ای بود که در آن وجوه تولید و ساختهای اجتماعی قدیم و جدید در کنار یکدیگر قرار گرفتند.
خرده بورژوازی به طور بالقوه طبقه ای ضد نوگرایی و سرمایه داری و از این رو به مفهومی راستگرایانه انقلابی و رادیکال بوده است . در شرایطی که دولتهای نوساز اصلاح طلب دچار ضعف و بحران شدند، زمینه ی مبارزات و جنبشهای اجتماعی بر ضد آنها تقویت شد و در این زمینه گروه های برخاسته از خرده بورژوازی سنتی با عرضه ی ایدئولوژی جدیدی که معمولا آمیزه ای از ایدئولوژی های سنتی بود به معاوضه با نوگرایی،اصلاح طلبی، سرمایه داری و سوسیالیسم برخاستند. خرده بورژوازی در همه جا یکی از طبقات اصلی حامی جنبشهای راست رادیکال ضد نوسازی یعنی جنبشهای فاشیستی بوده است و یا به عبارتی بهتر پایگاه اجتماعی جناح چپ یا رادیکال جنبشها و رژیمهای فاشیستی را تشکیل داده است.
بسیاری از پژوهشگران حمایت خرده بورژوازی از جنبشهای فاشیستی را به روشنی نشان داده اند. در اوایل قرن بیستم در اروپا خرده بورژوازی با نیروهای سازمان یافته بورژوازی و طبقات کارگری مواجه شده بود و در نتیجه احساس نا امنی و بی قدرتی می کرد. گرایش خرده بورژوازی به جنبشهای راست افراطی واکنشی در مقابل رشد عقلانیت سرمایه داری بود. در هر کشوری که خرده بورژوازی به دلایل تاریخی نیرومند باقی مانده بود، در شرایط بحران اقتصادی نظیر بحران پس از جنگ اول این طبقه از نظر سیاسی فعال شد. فاشیسم اساسا ایدئولوژی خرده بورژوازی رو به افول و زیان دیده از نوسازی سرمایه دارانه بوده است. خرده بورژوازی همواره در فعالیت های سیاسی خود از حمایت دیگر نیروهای سنتی و محافظه کار به ویژه اشرافیت و دهقانان نیز برخوردار بوده است . در حقیقت فاشیسم در کشورهایی مجال بروز پیدا می کند که نیمه سنتی و نیمه صنعتی باشند و در آنها نیروهای جامعه ی سنتی همچنان پابرجا باقی مانده باشند.
سیمون مارتین لیپست در کتاب انسان سیاسی نشان می دهد که فاشیسم، جنبش خرده بورژوازی در حال افول و زیان دیده از فرایند صنعتی شدن بود که در مقابل جنبش دموکراسی، نوگرایی و سکولاریسم قیام کرد. احساس عدم امنیت خرده بورژوازی و طبقات متوسط رو به افول اساس روانی جنبش توده ای در المان را تشکیل می داد.
اریش فروم در کتاب" گریز از آزادی” زمینه های رواج گرایش خرده بورژوازی به فاشیسم را روشن کرده است. به نظر او ایدئولوژی اقتدارگرایانه نازیسم برای خرده بورژوازی المان از نظر روانی بسیار جذاب بود. خرده بورژوازی در مقایسه با دیگر اقشار با شور و اشتیاق قلبی از ایدئولوژی نازیسم استقبال کرد. به نظر وی ویژگیهای روانشناختی خرده بورژوازی المان از جمله قدرت طلبی همراه با احساس ناتوانی، اطاعت پذیری، شخصیت اقتدار طلب،رهبر پروری و جز آن محصول تاریخ تحولات اجتماعی آن کشور بود . خرده بورژوازی از رشد و گسترش سرمایه داری انحصاری و مدرن دچار اضطراب و وحشت شده بود و برای انتقام گرفتن طالب قدرت بود. در حقیقت خشونت طلبی ایدئولوژی نازیسم و فاشیسم، وحشت و نفرت و خشم خرده بورژوازی را منعکس می کرد. در دولت فاشیستی المان هزاران خرده بورژوازی از ثروت و مکنت قابل ملاحظه ای برخوردار شدند و تلافی زمانی را که احساس ناچیز بودن می کردند به خوبی در آوردند.( حسین بشیریه، ۱۳۸۷،ص ۱۶۶)
اما خرده بورژوازی در شهرهای عمده ایران از نیروهای سیاسی سنتی به ویژه علما و روحانیون حمایت کرده و عمدتا داری گرایش مذهبی بوده است. خرده بورژوازی از اواخر قرن نوزدهم یکی از پایگاه های اجتماعی عمده واکنش بر ضد نفوذ اقتصادی و فرهنگی سرمایه داری غرب در ایران به شمار می رفته و از جنبش های فرهنگی، اقتصادی و مذهبی نظیر تنباکو و انقلاب مشروطه حمایت کرده است.(حسین بشیریه،۱۳۸۷،ص ۱۶۸)
در واقع روحانیون از آغاز موفق شدند تحت شعارهای مذهبی و ضداستعماری، بورژوازی را بسیج کنند. به طور کلی خرده بورژوازی بازار در ایران به واسطه ی نفوذ اقتصادی و فرهنگی غرب از اواخر قرن نوزدهم رو به زوال گذاشت. به ویژه افزارمندان، پیشه وران و صنعتگران از وابستگی فزاینده ی اقتصاد محلی به اقتصاد سرمایه داری جهانی زیان دیدند. به علاوه خرده بورژوازی را باید یکی از پایگاه های عمده جنبش سیاسی اسلام در ایران که از اواخر قرن نوزدهم مقابل نفوذ غرب تکوین یافت به رسمیت شمرد زیرا طبقه متوسط سنتی همواره پایگاه اصلی مقاومت در مقابل نفوذ سیاسی، اقتصادی و فرهنگی غرب در ایران بوده است .
نتیجه:
در جمع بندی نظریه ها و تعاریف مطرح شده در این بخش می توان این گونه بیان کرد که هر تصمیمی تحت تاثیر دو گونه عامل، آگاهانه و ناآگاهانه است که دسته دوم به ویژگیهای شخصیتی تصمیم گیرنده باز می گردد.و از آنجا که شخصیت یک نظام پیچیده، مرتبط و تعاملی است یافتن ارتباط موثر میان شاخصه های شخصیت و کنش سیاسی افراد کاری بسیار دشوار و پیچیده به نظر می رسد لذا به بررسی پایگاه اجتماعی و سایر متغیر های دموگرافیک که مشهود هستند می پردازیم.در واقع اینکه فردی از چه طبقه اجتماعی برخاسته و منزلت اقتصادی اجتماعی خود را چگونه تصور می کند و اینکه آیا تصورات وی با واقعایت عینی هم خوانی دارد یا نه، در تصمیم سازی وی بسیار موثر است. برای مثال شخصی که از مناطق حاشیه ای داوطلب مشارکت سیاسی می شود علاوه براینکه تنها با محیط پیرامون خود احساس نزدیکی می کند، در مقایسه با شخصی که ساکن مرکز بوده و در معرض مستقیم اطلاعات و منابع و دارای مهارت و شایستگی های بیشتری است تفاوت دارد لذا تصمیم هایی که از سوی وی اتخاذ می شود نیز متفاوت است. علاوه براین هر چه درآمد پایین تر میزان تحصیلات کم تر در نتیجه شان اجتماعی پایین تر و نهایتا احساس تاثیر گذاری کمتر می شود. ارتباط این امر با پایگاه اجتماعی در این است که به منظور بررسی ویژگی های روحی و شخصیتی افراد، باید عواملی از قبیل سطح تحصیلات، نوع شغل و بیوگرافی فرد مورد توجه قرار گیرد. بر این اساس می توان گفت پایگاه اجتماعی افراد در تصمیم گیری آنان نقش دارد.
به طور خلاصه، فردی که از طبقه دهقانان برخاسته دارای ویژگی های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خاصی است برای مثال محافظه کاری، واپس گرایی، دستورپذیری و در مجموع روحیه سلطه پذیری و پرخاشگری دارد. این ویژگی ها ممکن است به صورت آشکار قابل رویت نباشد،لکن در پس هر تصمیمی از سوی افراد این عناصر به شیوه ای نامحسوس خودنمایی می کنند. به طوری که ممکن است بخش دهقانی در تعقیب اهداف خود به طور ناخوداگاه بر ضد منافع طبقه سرمایه داری عمل کند. به همین شکل خرده بورژواها گرایش رهبرپروری، اطاعت پذیری و گرایش به فاشیسم دارند که در تحلیل واکنش های ایشان نسبت به استعمار بسیار حائز اهمیت است.
طبقه سرمایه دار نیز که در حقیقت صاحب منافع به حساب می آیند سعی در حکمرانی و انحصار منابع، دارای حس تاثیر گذاری سیاسی و اعتماد به نفس بالا هستند. بر اساس این دیدگاه پایگاه اجتماعی ذهنیت افراد را می سازد که تا آخر عمر با فرد همراه است حتی اگر آن را انکار نماید در ناخودآگاه ذهن او باقی می ماند و تاثیر خود را بر تصمیم های وی بر جای می گذارد. لذا به منظور دستیابی به ذهنیت نمایندگان مجلس هفتم شورای اسلامی در فصل آتی به بررسی ویژگی های نمایندگان به منظور نیل به پایگاه اجتماعی ایشان می پردازیم . در نهایت در فصل سوم به بررسی لوایح و طرح های مورد بررسی این دوره قانونگذاری پرداخته و نتایج حاصل از آن را به منظور رد یا تایید فرضیه مورد استفاده قرار می دهیم.

فصل دوم: وضعیت اجتماعی- اقتصادی نمایندگان

در این فصل به بررسی اطلاعات آماری شاخص های پایگاه اجتماعی نمایندگان مجلس هفتم شورای اسلامی می پردازیم . این شاخص ها عبارتند از شغل نمایندگان پیش از انتخاب شدن به عنوان نماینده مجلس، حرفه پدر نمایندگان، محل تولد و میزان تحصیلات نمایندگان .به منظور دستیابی به این اطلاعات از منابعی که روابط عمومی مجلس شورای اسلامی منتشر کرده بود و همچنین مصاحبه حضوری و تلفنی با نمایندگان به علاوه پرسشنامه استفاده شده است.

شغل نمایندگان:

در مطالعه و بررسی نقش و جایگاه نخبگان سیاسی، دستیابی به منشا اجتماعی و خاستگاه طبقاتی آنان یکی از مهمترین اهداف هر محقق و جامعه شناس است. در واقع میزان موفقیت و کارآمدی هر نخبه سیاسی به وابستگی طبقاتی و پایگاه اجتماعی او مربوط می شود، چراکه منشا طبقاتی و کارکرد اجتماعی فرد نخبه، نقش مهمی در مشارکت مردم و رای دهندگان در فرایند توسعه سیاسی دارد. ضمن اینکه نخبگان و شخصیت هایی که به نمایندگی از اقشار و طبقات گوناگون انتخاب می شوند، می توانند بنیادهایی هنجاری را برای سیاستگذاری های عمومی فراهم آورند .
و اما اینکه چگونه باید به جایگاه طبقاتی نمایندگان مجلس شورای اسلامی پی برد، می توان از مطالعه و بررسی شغل پدران نمایندگان و شغل قبل از نمایندگی بدست آورد.که در این قسمت به بررسی شغل نمایندگان می پردازیم.
یکی از شاخص های شناخت منشا اجتماعی نمایندگان مجلس و نخبگان سیاسی جامعه ایران شغل شخص نماینده و نخبه قبل از حضور در مجلس است . از تعداد ۲۹۱نفر نماینده دوره هفتم مجلس شورای اسلامی، ۴۹ درصد مسئولیت های دولتی داشته و در پست های اجرایی، کشوری و لشکری مشغول بوده اند. ۲۱ درصد (۶۵ نفر) نمایندگان به تدریس در دانشگاههای کشور اشتغال داشتند، ۵/۶ درصد نمایندگان در مدارس مشغول به تدریس بوده اند، ۲/۷ درصد حدود ۲۱ نفر از ۲۹۱ نفر نماینده در بخش خصوصی فعالیت داشتند، ۸ نفر از نمایندگان پزشک بوده، ۸ نفر نظامی، ۳ نفر روزنامه نگار، ۴/۳ درصد حدود ۱۰ نفر امام جمعه یا مشغول به کار در حوزه بوده اند، ۶ نفر به امر وکالت یا قضاوت مشغول بوده اند، ۴ نفر به امور فرهنگی می پرداختند و ۴ نفر شغل پیشین خود را تحقیق و پژوهش ذکر کرده اند.
در مجموع آنچه در نمودار شماره یک بیش از همه خودنمایی می کند درصد بالایی مسئولیت های دولتی،پست های اجرایی، کشوری و لشکری است که نمایندگان این دوره قانون گذاری پیش از حضور در این مجلس بر عهده داشته اند. در واقع مشاغل حدود ۱۴۳ نماینده قبل از ورود به مجلس هفتم عبارت بود از وزارت، معاونت و مشاورت وزیر، مدیریت کل ادارات، مامور عالی رتبه حکومتی و امرای لشکری .هر چند از لحاظ جامعه شناسی قرار دادن این نوع نمایندگان در طبقه فرادست و یا متوسط بالا جای بحث دارد و بدون تردید نیازمند بررسی دقیق تر آماری _ تحلیلی است، در عین حال می توان نمایندگان مجلس را جزو گروه ها و نیروهای اجتماعی رسمی حکومتی تلقی کرد. به عبارت دیگر کسی خارج از حاکمیت امکان ورود به مجلس را پیدا نخواهد کرد .لذا رفتار سیاسی نمایندگان در جهت هماهنگی و همگرایی با سیاست های جمهوری اسلامی امری دور از انتظار نیست.
جدول شماره ۱- شغل نمایندگان پیش از ورود به مجلس

 

دوره هفتم مجلس شورای اسلامی		شغل
درصد	فراوانی
۴۹	۱۴۳	بخش دولتی
۲/۷	۲۱	بخش خصوصی
۲۲	۶۵	دانشگاه